Çocuk, hasta veya yaşlı bir aile bireyi için bakıcı aramaya başlandığında çoğu kişinin ilk düşündüğü konu güvenilir bir aday bulmak oluyor. Ancak doğru bakıcıyı bulabilmek için öncelikle ailenin kendi beklentilerini doğru belirlemesi gerekiyor. Bakıcının çalışma saatlerinden üstleneceği sorumluluklara, gündüzlü veya yatılı çalışma tercihinden deneyim beklentisine kadar birçok konu adaylarla görüşmeye başlamadan önce netleştirilebilir.
Özellikle İstanbul gibi günlük yaşamın hızlı olduğu, işe gidiş geliş sürelerinin uzun olabildiği bir şehirde ailelerin bakım ihtiyaçları birbirinden oldukça farklılaşabiliyor. Bazı aileler yalnızca çalışma saatleri boyunca çocuklarıyla ilgilenecek birini ararken bazıları evde yaşayan hasta veya yaşlı bir yakını için gün içerisinde düzenli desteğe ihtiyaç duyabiliyor. Bu nedenle herkes için uygun tek bir bakıcı profili bulunmuyor.
Bakıcı arayışına başlamadan önce cevaplanması gereken ilk sorulardan biri desteğe neden ihtiyaç duyulduğudur. Anne ve babanın birlikte çalışması nedeniyle çocuk için mi bakıcı aranıyor? Evde bulunan hasta bir aile bireyinin günlük yaşamına yardımcı olacak birine mi ihtiyaç var? Yoksa uzun süre yalnız kalması istenmeyen yaşlı bir aile bireyi için mi destek aranıyor?
Bu soruların cevapları aranacak adayın özelliklerini doğrudan değiştiriyor. Örneğin çocuk bakımında deneyimli bir kişinin sahip olması beklenen tecrübeyle hasta bakımında görev alacak bir kişinin deneyimi aynı olmayabilir.
Bu nedenle İstanbul bakıcı arayışında ilk adımın doğrudan adaylarla görüşmek yerine ihtiyaçları belirlemek olması seçim sürecini daha kolay hale getirebilir.
Ailelerin başlangıçta netleştirmesi gereken konulardan biri çalışma süresi. Bakıcıya yalnızca günün belirli saatlerinde mi ihtiyaç duyulacağı, tam gün çalışmasının mı beklendiği veya yatılı bir çalışma düzeninin mi gerektiği belirlenmelidir.
Örneğin sabah işe giden ve akşam düzenli bir saatte eve dönen ebeveynler için gündüzlü bakıcı yeterli olabilir. Çalışma saatleri sık değişen veya gün içerisinde sürekli bakım desteğine ihtiyaç duyan ailelerde ise farklı bir çalışma modeli tercih edilebilir.
Çalışma saatlerinin başlangıçta belirlenmesi aday listesini de daraltır. Böylece aileler çalışma programına uygun olmayan kişilerle gereksiz görüşmeler yapmak zorunda kalmaz.
Bakıcı ile aile arasında ilerleyen dönemde sorun yaşanmaması için bakıcının hangi görevlerden sorumlu olacağı açık şekilde konuşulmalıdır. “Çocuk bakımı” veya “hasta bakımı” gibi genel ifadeler her iki taraf için farklı anlamlara gelebilir.
Çocuk bakıcısından yalnızca çocuğun günlük ihtiyaçlarıyla ilgilenmesi mi bekleniyor? Çocuk için yemek hazırlaması gerekiyor mu? Gün içerisinde oyun ve aktiviteler yapması isteniyor mu? Benzer şekilde hasta bakımında kişinin günlük yaşamında hangi konularda desteğe ihtiyaç duyduğu da açıklanmalıdır.
Bakım hizmetinin yanında farklı ev işlerine destek bekleniyorsa bunun da başlangıçta belirtilmesi önemlidir. Sonradan eklenen görevler, aile ile bakıcı arasında anlaşmazlıklara neden olabilir.
Hasta bakımı söz konusu olduğunda standart bir görev tanımı oluşturmak her zaman mümkün olmayabilir. Çünkü kişinin yaşı, hareket kabiliyeti ve günlük yaşamda ne kadar desteğe ihtiyaç duyduğu bakım düzenini doğrudan etkiler.
Hastaneden yeni taburcu olmuş ve belirli bir süre günlük yaşamında yardıma ihtiyaç duyan bir kişiyle uzun süreli bakım ihtiyacı bulunan kişinin ihtiyaçları aynı değildir. Bu nedenle bakıcı adayının deneyiminin kişinin mevcut durumuna uygun olması önem taşır.
Hasta bakıcı arayan ailelerin adayla görüşürken daha önce hangi bakım ihtiyaçlarına sahip kişilerle çalıştığını öğrenmesi faydalı olabilir. Genel deneyim süresinin yanında geçmişte üstlendiği görevlerin neler olduğu da değerlendirilmelidir.
Hasta bakımında iletişim de önemli kriterlerden biridir. Bakım alan kişinin ihtiyaçlarını rahatça ifade edebilmesi, günlük alışkanlıklarına saygı gösterilmesi ve bakıcıyla sağlıklı bir iletişim kurabilmesi uzun süreli bakım sürecini kolaylaştırabilir.
Çocuk bakıcısı arayan ailelerin beklentileri belirlerken çocuğun yaşını dikkate alması gerekiyor. Çünkü yeni doğan veya küçük bir bebeğin günlük ihtiyaçlarıyla okul öncesi dönemdeki bir çocuğun ihtiyaçları oldukça farklı.
Bebeklik döneminde beslenme, uyku ve temel bakım rutinleri daha fazla önem taşırken çocuk büyüdükçe oyun, iletişim ve yaşına uygun aktiviteler ön plana çıkabilir. Okul çağında ise okuldan karşılama ve günlük programın sürdürülmesi gibi farklı görevler gündeme gelebilir.
Bu nedenle çocuk bakıcı arayışında adayın yalnızca çocuklarla çalışmış olması yeterli bir kriter olarak görülmemeli. Daha önce hangi yaş grubundaki çocuklarla ilgilendiği ve görevlerinin neler olduğu da sorulmalıdır.
Aileler bakıcı adaylarında kaç yıllık deneyim aradıklarını belirlerken deneyimin niteliğine de dikkat etmelidir. Uzun yıllar farklı bir alanda çalışmış bir aday yerine daha kısa süre boyunca ailenin ihtiyacına benzer görevler üstlenmiş bir kişi bazı durumlarda daha uygun olabilir.
Örneğin küçük bir bebeğe bakıcı aranıyorsa adayın daha önce bebeklerle çalışmış olması önemli bir kriter olabilir. Hasta bakımında ise benzer günlük ihtiyaçlara sahip kişilerle çalışma deneyimi daha anlamlı hale gelebilir.
Bakıcı seçiminde referans istenip istenmeyeceğine de arayışın başında karar verilebilir. Daha önce çalışılan ailelerle iletişim kurmak adayın geçmiş çalışma düzeni hakkında ek bilgi sağlayabilir.
Referans görüşmelerinde adayın ne kadar süre çalıştığı, hangi görevleri yerine getirdiği, çalışma saatlerine uyumu ve iş ilişkisinin neden sona erdiği gibi konular sorulabilir. Bu bilgiler adayın görüşmede anlattıklarıyla birlikte değerlendirilebilir.
Ancak olumlu referansların tek başına yeterli olmadığı unutulmamalı. Başka bir aileyle uzun süre uyum içerisinde çalışan bir adayın yeni ailenin beklentilerine de aynı şekilde uyum sağlayacağının garantisi bulunmuyor.
İstanbul’da gündüzlü bakıcı arayan ailelerin beklentilerini belirlerken ulaşım konusunu da göz önünde bulundurması gerekiyor. Bakıcının her gün çok uzak bir ilçeden gelmesi uzun vadede çalışma düzenini etkileyebilir.
Özellikle sabah erken saatlerde başlayan işlerde adayın çalışacağı eve hangi ulaşım araçlarıyla geleceği önem kazanıyor. Çok sayıda aktarma veya uzun yolculuk süreleri başlangıçta sorun oluşturmasa bile zaman içerisinde yorucu hale gelebilir.
Bu nedenle benzer deneyime sahip adaylar arasında değerlendirme yapılırken günlük ulaşımın sürdürülebilirliği de dikkate alınabilir.
Bakıcı arayışında ücret konusunu görüşmenin sonuna veya işe başlama aşamasına bırakmak doğru olmayabilir. Çalışma saatleri ve görev tanımı belirlendikten sonra ücret beklentisinin de açık şekilde konuşulması gerekir.
Gündüzlü veya yatılı çalışma modeli, çalışma süresi, üstlenilecek sorumluluklar ve adayın deneyimi ücret beklentisini etkileyebilir. Haftalık izinler ve normal çalışma saatlerinin dışına çıkılabilecek durumların da başlangıçta konuşulması faydalı olabilir.
Ailelerin bakıcıdan beklentileri yalnızca görevlerden oluşmaz. İletişim şekli ve evin günlük düzenine uyum da uzun süreli çalışma açısından önem taşır.
Özellikle çocukla uzun saatler geçirilecekse bakıcının iletişim tarzı ve ailenin belirlediği günlük düzene yaklaşımı değerlendirilmelidir. Hasta veya yaşlı bakımında ise bakım verilen kişinin kendisini bakıcının yanında rahat hissetmesi önemli olabilir.
Bakıcı arayışında çok sayıda adayla görüşmek yerine ne arandığını bilerek hareket etmek süreci önemli ölçüde kolaylaştırabilir. Ailenin çalışma saatleri, görevler, deneyim, ulaşım ve çalışma modeli konusunda beklentilerini önceden belirlemesi uygun olmayan adayların daha ilk aşamada elenmesini sağlayabilir.
İstanbul’da çocuk, hasta veya yaşlı bir aile bireyi için bakıcı aranırken yalnızca adayın özelliklerine odaklanmak yerine ailenin kendi ihtiyaçlarını da doğru değerlendirmesi gerekiyor. Çünkü doğru eşleşmenin sağlanabilmesi için hem ailenin ne istediğini bilmesi hem de adayın bu beklentilere uygun olması önemli.
Beklentilerin açık şekilde konuşulduğu bir çalışma ilişkisi, ilerleyen dönemde ortaya çıkabilecek yanlış anlaşılmaları azaltabilir. Böylece bakıcı seçimi yalnızca kısa süreli bir ihtiyacın karşılanması olmaktan çıkarak hem aile hem de bakım verilen kişi açısından daha düzenli ve sürdürülebilir bir çalışma sürecine dönüşebilir.
