Engelleri sebebiyle savaş şartlarında sağlıklı bireylere kıyasla daha fazla zorlanan çift, derme çatma çadırlarında en büyüğü 12 yaşında olan 3 çocuğunun desteğiyle temel ihtiyaçlarını karşılıyor. Yıpranmış ve en basit insani koşullardan yoksun çadırda, görme engelli baba Yusuf ve eşi İman ile çocukları, ağır insani şartlarla karşı karşıya. Her iki ebeveynin de görme engelli olması ve yardım edecek kimseleri olmaması nedeniyle çocuklar, çadır içindeki pek çok sorumluluğu üstlenerek anne ve babalarına yardımcı oluyor.
Erkek çocuklar babalarına su taşıma, yardımları alma ve yol göstermede yardım ederken; kız çocuk ise annesine bulaşık yıkama ve temizlik gibi işlerde yardım ediyor. İsrail saldırıları yüzünden birçok kez göç ettiklerini söyleyen görme engelli baba Yusuf, “Göç, herkes için zor. Biz görme engelliler için ise çok daha zor. Oğlum Bilal 12 yaşında, sabahtan akşama kadar yemek aradığı oluyor. Biraz ekmek bulursak yiyoruz, yoksa yok.” ifadelerini kullandı.
Görme engelli baba Eyyub, daha önce Aksa Şehitleri Hastanesi yakınlarına sığındıklarında çocuklarının orada gördükleri manzaralar yüzünden gece uyuyamadıklarını, sürekli kabus gördüklerini anlattı. Engellerinin yanında göç ve kamplardaki yoğunluk nedeniyle birçok farklı hastalıkları da oluştuğunu söyleyen Eyyub, “Kalbi, vicdanı olan ve bizi gören herkese sesleniyorum. Gazze’de insani şartlarda yaşamıyoruz. Görenlerin bile yaşayabileceği bir hayat değilken bir de biz görme engelliyiz. Çocuklarımız için hayatın güzelleşmesini istiyoruz.” diyerek yardım çağrısında bulundu.
Küçük kızının yardımıyla çadırdaki işlerini yapan görme engelli anne İman Eyyubi, göç etmenin zorluklarını anlatarak, “Yemek dağıtımına gittiğimde 4 kere yandım, kalabalığın arasında yemek alabilirsek alıyoruz. Bir keresinde çocuklarım 4 gün hiç yemek yemediler.” diyerek acılarını dile getirdi.
